Zwerven en verbazen op Spiel 2009

Ja, ook ik was op Spiel 2009 in Essen. "Wat?! Jij?!" Jawel. Met de kinderen. Onverwacht één lange vrijdag en laat ik maar gelijk verklappen: het was een erg leuke ervaring.

Ik was eigenlijk helemaal niet van plan om te gaan. Daar had ik gewoon niet aan gedacht. We kunnen dit jaar namelijk niet naar het SpellenSpektakel. Maar mijn vrouw zegt: "Ga toch met de jongens eens een dagje naar die beurs in Duitsland in de herfstvakantie. Dat vind je best leuk." Tja, dat klinkt inderdaad wel erg leuk. Het was vorig jaar leuk in Zwolle, maar Spiel... Al die nieuwe spellen bij elkaar trekt natuurlijk toch. Maar de afstand? Mm. Naar Zwolle is het ook een aardig stukje rijden. Maar de prijs? Het SpellenSpektakel kost net zo veel. Maar de taal dan? Ach, Duits en Engels verstaan is eigenlijk geen probleem. Voor de kinderen vertaal ik het wel.

De grootste 'maar' is vooral dat ik Spiel zie als een vakbeurs voor de harde kern: een spellenbeurs helemaal in het buitenland... Daar liggen toch al die interessante, moeilijke, dure, buitenlandse spellen? Dat is toch niks voor eenvoudige familiespelers als wij? Als ik per jaar 1 'groot en pittig' spel koop, dan is het veel. Dat komt hier gewoon niet vaak genoeg op tafel, hoe leuk ik ze zelf ook vind. "Niet weer een nieuw spel hoor, we hebben al zoveel leuks." Moet ik dan zoveel moeite doen, om al dat lekkers alleen te bekijken? Zulke bordspellen uitproberen wordt ook niks. De combinatie 'pittig langdurig spel, kinderen & taalbarrière' vraagt om teleurstelling...

Ach, we doen eens gek. We nemen de gok. Even inlezen bij Dagmar, Maarten, Erwin & Co. Routekaart geprint. Plattegrondje van Essen en beursgebouw. Dan nog langs de benzinepomp en de 'flappentap'. Een rugzakje vol met brood, koek en drinken. En op tijd naar bed.

Vrijdagochtend staan we na twee uur rijden voor de ingang. Een kassa wat meer opzij van de ingang blijkt zonder rij en al snel staan we in hal 12. Eerste reactie: "Pa, wat is het hier groot!" en "Wat is het hier druk!" Inderdaad, en zo zijn er nog meer hallen. We gaan eerst maar eens een paar hallen verderop kijken. "Hee, een snackpoint!"

Toch blijven we in hal 11 al gelijk plakken op het eerste kruispunt. Direct links: een stand met diabolo's, tollen, filmpje, etc. Schuin links: tafels vol met allerlei interessante denkspellen. Rechtsvoor: een stel Aziaten die Europees eten bereiden onder de strenge leiding van een man met veiligheidshesje en koksmuts. Inderdaad: A la Carte. Met open mond scharrelen de kinderen rond bij de stands. De Aziaten hebben veel plezier en zijn helaas niet weg te slaan. Mijn kinderen ook bijna niet. "Pa, die moeten we kopen hoor!" Nou, voor die prijs niet ongespeeld. Kom mee, er is meer. We komen straks wel terug (dacht ik toen nog in mijn onnozelheid).

Spiel blijkt nog leuker dan gehoopt. We vermaken ons prima. Rondzwervend van de ene hal naar de andere. Van de ene verbazing in de volgende vallend. Goed bij elkaar blijven. Hier en daar achter een tafeltje ploffen. Hier en daar graaien en wringen bij propvolle stands met afgeprijsde spellen.

Enkele herinneringen in willekeurige volgorde...

"Kijk, daar staat Dajs of Woender." -- Uitleg Mr. Jack in New York (boeiend tweepersoons spel). -- Even verder: "Ik zie een Romein lopen!" -- Dan weer een potje Halli Galli spelen (geweldig voor kinderen). -- "Een snackpoint!" (hint hint) -- Luisteren naar een uitleg van Savannah Tails van een slecht geklede dame (matig spel, saaie uitvoering). -- Bij het toilet: daar staat nu meneer Knizia, met die stropdas. "Echt? Die van Regenwormen?" -- Potje Atlantis gespeeld (variant op Cartagena. "Dit is echt leuk pa, zoiets hebben we nog niet, kost maar 16 euro"). -- "Wat doen al die zwaarden, speren en harnassen nou hier?" Sombere boel. -- "Daar: een spel met cowboys!" -- "Een snackpoint." -- "Kosten die schattige beestjes een euro per stuk?!"

Tussen alle tweedehands-spellen, met grote ogen: "Pa, die man heeft meer dan 10 spellen op z'n karretje! Foto! Foto!" -- Even Nederlands praten, want enkele rondes Koplopers en Dwarsliggers gespeeld (leuk spel, aktiepunten, misschien wat te lang durend?) -- "Wat doen al die stripboeken nou hier?" -- "Weer een snackpoint!" -- Nadat een tafeltje met wiebelige vierkante zitkussens is veroverd, eindelijk eens twee van de nieuwe Lego spellen gespeeld (leuk idee, matige spellen, veel mummies). -- Zoon komt 'alvast' met de gratis uitbreiding van Atlantis aanlopen. -- Eindelijk die Hot Dog gegeten, bij het snackpoint, met extra veel ketchup en mosterd.

Dat is nou meneer Van Tol, van Ontembare Stad en Koe zoekt boer. Vol ontzag: "Oh die Hollander? Nou, ze hebben wel de mooiste stand hoor!" (enige chauvinisme is ze niet vreemd) "Zullen we dan maar even Opera spelen?" Nou... beetje moeilijk, beetje druk. -- "Kijk, kijk, daar hebben ze ook die pannetjes!" Tafel vol met Fransen. Zijn ook al niet weg te slaan. --
Die oranje meneer daar, die heeft Agricola verzonnen. -- Eindelijk Pinguïn voor een prikkie gekocht. -- "Hee, springkussens!" -- Uitdaging tot een potje Pentago. Verloren. (Leuke variant op boter-kaas-en-eieren). -- Toch maar gezwicht en Atlantis gekocht (we hebben nog geen Cartagena). -- "Even nog die Nintendo DS met Rummikub!"


En dan is de dag opeens voorbij. Omgevlogen.

Natuurlijk wilde ik graag Macao, Endeavor, Carson City, Opera, Shipyard of Factory Manager eens echt spelen, in plaats van alleen bekijken. Maar dat was vandaag niet het doel. Het was zelfs bijna niet mogelijk. Ook een familiespel als Cable Car bleek wegens files onbereikbaar.


Toch is er ruim voldoende te doen en te spelen voor ons. Meer dan ik verwachtte. Ook voor de kinderen. Ze vinden het leuk. Zelfs leuker dan Zwolle. Met een hoofd vol indrukken, een tas vol folders en enkele nieuwe aanwinsten, rijden we tevreden de lange reis terug naar huis. Volgend jaar...?