Treinoverval, Monopoly en Ernstige Les

Onlangs maakte ik virtueel kennis met Ronnie Biggs, beroemd treinovervaller. Een dag later verloor ik een potje Monopoly. Wat heeft dat nou met elkaar te maken, vraag je? Dat zal ik eens vertellen.

Allereerst Monopoly. Ben ik -zeg maar- geen enthousiaste fan van. Het was mijn eerste potje sinds 10 jaar weigering. Overgehaald door de kinderen. Ik verloor uiteindelijk na een viertal opeenvolgende verplichte bezoeken aan evenzovele verschillende treinstations na evenzovele worpen met de dobbelstenen. Hoe groot is die kans eigenlijk? Het kostte me in elk geval vier keer 200 harde Monopoly-euro's. Auw. Ik kwam de klap niet meer te boven. Zelfs niet na wat bijkomen in de gevangenis om de huur te ontlopen.

Dan Ronnie Biggs. Hem kwam ik tegen op de website van De Pers. Daar las ik een blog-artikel over deze bekendste boef achter de beroemde treinoverval in Groot Brittanië in 1963. Hij hoorde bij de vijftienkoppige bende die de posttrein overviel en een recordbedrag van 2,6 miljoen pond meenam. Dat is omgerekend en gecorrigeerd voor inflatie een slordige 56 miljoen dollar uit het Algemeen Fonds.

Ronnie werd gepakt, ontsnapte weer en werd pas 36 jaar later opnieuw opgesloten. Bijzonder detail in het verhaal is dat de politie hen mede 'op het spoor' kwam dankzij de vingerafdrukken op een Monopoly-spel. De boeven hadden gespeeld met echte, vers-gestolen, biljetten... Nu is Ronnie oud en ziek, maar mag de gevangenis niet verlaten van de regering.

Hij zit nog langer vast dan een spelletje Monopoly duurt. Daar helpt zelfs het bekende Kans-kaartje niet meer. Okee, dat is inderdaad een flauwe woordspeling. Maar de rode draad in bovenstaande verhalen is natuurlijk wel een ernstige les:

Pas op met Monopoly!


[Update 06-08-2009]
Ronnie Biggs komt toch vrij