Wat maakt Trans America zo leuk?

Het bordspel Trans America hebben we al jaren in huis. Zo'n spel dat maanden in de kast ligt om dan opeens weer vaak op tafel te verschijnen. Elke vakantie gaat het trouw mee op reis. Wat maakt Trans America zo leuk? 

Laat ik eerlijk zijn: het spel heeft weinig diepgang en weinig franje, maar dat is ook niet de opzet. Franz-Benno Delonge heeft met Trans America een toegankelijk familiespel bedacht. De spelregels zijn eenvoudig. Elke beurt plaats je alleen enkele spoorrails om tot slot als eerste jouw vijf Amerikaanse steden met elkaar te verbinden. Daarbij mag je het spoorwegennet van je concurrenten ook gebruiken. Ben je deze ronde niet de snelste, dan krijg je strafpunten.

Steeds als je de bestemmingskaarten krijgt, denk je: "Deze ronde kan ik niet winnen." Maar dan ga je aan de slag en dan krijg je wat hoop. Vervolgens sluit je aan op de medespelers en gaat het snel. Gaat het nu toch lukken? Het leuke is dat je niet weet wat de bestemming van je concurrenten is. Misschien help je ze ongewild een handje! Net als je nog maar 2 rails nodig hebt, roept er iemand: "Klaar!" De gebruikelijke reactie in mijn gezin: "Ooh, ik hoefde alleen nog..."

Natuurlijk willen ze dan nog een ronde. Gelukkig kan dat ook snel. Je kunt binnen enkele minuten na het openen van de doos de eerste rails aanleggen. Kaartjes en blokjes verdelen en gaan. Ideaal om even een paar rondes te spelen voordat de kinderen naar bed gaan. Je bent trouwens ook snel weer aan de beurt. En als het dan toch nog te lang gaat duren, spelen we gewoon minder rondes en kijken we eerder wie de minste strafpunten heeft.

Vanzelfsprekend zijn er ook best mindere aspecten te noemen. Zo kun je het beter niet met twee personen spelen. Verder is het trein-thema flinterdun, al zijn er gelukkig treintjes voor op het score-spoor. Tot slot heeft het geluk een heel dikke vinger in de pap. Er zijn soms spelrondes waar je gewoon geen kans maakt om te winnen. Had ik al gezegd dat het een heel simpel spel is?

Maar dat alles kan bij ons de pret niet drukken. Juist die eenvoudige spelregels, het snel starten, het snel spelen en de grote factor 'Bijna-Gewonnen-Gelijk-Nog-Een-Keer', zorgt voor blijvende liefde.

Iedereen instappen, de trein vertrekt!


P.S.
Trans Europa is eigenlijk hetzelfde spel met een andere landkaart. Er is ook een freeware computerversie met nog meer kaarten. Tot slot kun je met enkele gekleurde blokjes uit de Kolonisten-doos ook een iets tactischer variant spelen (engelse regels in pdf).

Afbeeldingen: Charlie Paull, David Namaksy, Tim Mossman