Wat maakt Alhambra nu zo'n leuk spel?

Alhambra is een bordspel dat ik in de uitverkoop bij V&D meenam. Blijkbaar niet zo populair, maar bij ons een blijvertje. Waarom? Laat ik eerst het thema en het spelverloop schetsen. Daarna belicht ik de leuke kanten. De officiële spelregels vind je weer onderaan.

Het spel
"Aan de voet van de Sierra Nevada in Spanje begint een van de meest opwindende en interessante projecten ten tijde van de Spaanse middeleeuwen: de bouw van de ALHAMBRA!" zo roept 999 Games vanaf de doos. In dit bordspel komen vier internationale bouwmeesters bij elkaar om mee te bouwen aan dit fraaie paleis. Rondom de basisfontein van elke speler wordt driftig gebouwd aan tuinen, paviljoens, torens, harems, etc.

Er zijn vanzelfsprekend wel een paar uitdagingen voordat je het mooiste paleis met de meeste punten bouwt. Zo willen de bouwmeesters elk in hun eigen geldsoort worden betaald. Daarnaast passen de gebouwen die je kunt kopen, lang niet altijd op een goede plaats aan jouw paleis. Dat wordt dus puzzelen zoals bij een spel als Carcassonne. Tot slot moet er een lange muur worden opgericht langs het paleiscomplex, maar buiten de muur mag je niet meer mag bouwen.

Tijdens het bouwproces duikt er -onverwachts- twee keer een tussentelling op. Je krijgt dan waardering voor de lengte van je muur. En je krijgt punten als je meer van een bepaalde soort gebouwen hebt dan de concurrentie. Als er niets meer te bouwen valt, volgt de eindtelling. Bij elke volgende telling zijn er meer punten te verdelen.

Minder leuk
Nuchter bekeken zijn er eigenlijk best wel wat minder leuke elementen aan dit bordspel Alhambra te noemen. Je bent bijvoorbeeld redelijk solo bezig. Er is ook een grote gelukfactor in het spel: de geldsoorten en -waardes en de beschikbare gebouwen worden steeds 'blind' getrokken. Daarnaast kun je met meer dan drie spelers enige strategische planning meestal wel vergeten.

Toch is het een leuk spel
Het spel was niet voor niets de winnaar van Spiel des Jahres 2003 en genomineerd voor de Nederlandse Spellenprijs 2005. De genoemde minder leuke kanten storen me namelijk helemaal niet bij twee of drie spelers. De spelbeurten zijn kort, dus het speelt vlot. Het is ook toegankelijk: je leert het in een paar minuten. Al snel ben je enthousiast geld aan het sparen en gebouwen aan het kopen.

Je bouwt ook elke keer weer een heel ander Alhambra. Daarbij moet je letterlijk puzzelen met de paleisstukken. Bij het bouwen wil je enerzijds je paleismuur zo lang mogelijk maken. Aan de andere kant gaat dat vaak ten koste van je mogelijkheden in een later stadium. Timing is belangrijk, want er zijn keuzemomenten genoeg: welke kleuren koop je zodat je een meerderheid hebt of houdt? Wanneer zal die tussentelling boven water komen? Pak je eerst nog extra geld zodat je gepast kunt betalen (en nog een keer mag) of koop je die aantrekkelijke kaart toch maar voor te veel geld? Houdt ook de concurrentie in de gaten!

Uitbreidingsets
Het basisspel is een redelijk luchtig, vlot familiespel. Het duurt geen uren en heeft weinig diepgang, maar geeft veel speelplezier.

Het spel wordt echter nog veel leuker en uitdagender met een uitbreidingset. Er zijn namelijk inmiddels vier van deze sets te koop. Elke set bestaat weer uit vier kleine aparte uitbreidingen. Je kunt die 12 kleine uitbreidingen onderling naar smaak combineren met het basisspel. Daarmee neemt het aantal dilemma's, uitdagingen en mogelijkheden flink toe. Over uitbreidingset 3 (Het Uur van de Dieven) schrijf ik een andere keer in een apart artikel.

P.S.
De variant voor twee spelers is leuk verzonnen, want dan speelt spelauteur Dirk ook mee. Toch hanteer ik zelf gewoon de regels voor drie spelers. Daarmee wordt de gelukfactor minder groot.



Auteur: Dirk Henn
Uitgever: Queen Games, 999 Games
Meer informatie over het èchte Alhambra? Kijk eens hier of hier.
De officiële spelregels staan op de site van Queen Games.